Plots stonden we oog in oog.


Midden in het bos verscheen deze indrukwekkende geweidrager tussen de bomen.
Alsof hij al wist dat ik eraan kwam, bleef hij rustig staan.


Zijn imposante gewei tekende zich af tegen het zachte licht.
 Een moment van pure stilte volgde. 
Alleen het ruisen van de bladeren was hoorbaar.


Hij keek aandachtig mijn kant op.
 Waakzaam, maar zonder paniek. Dat is de kracht van de natuur.
Onverwachte ontmoetingen die je niet snel vergeet.
 Het edelhert is de grootste inheemse hertensoort van Nederland. 
Vooral in de bronsttijd zijn de geweidragers indrukwekkende verschijningen.


Hun gewei is niet alleen een sieraad, maar ook een teken van kracht en gezondheid. 
Na de winter wordt het gewei afgeworpen.
In het voorjaar groeit er weer een nieuw gewei.
 Deze cyclus herhaalt zich ieder jaar opnieuw.
 Een ontmoeting als deze vraagt om respect. 
Afstand houden is altijd belangrijk. 
Zo blijft het dier rustig en ongestoord.


Het bos is tenslotte hun thuis. 
Als fotograaf voel ik me daar slechts een gast. 
Juist daardoor krijgt zo’n moment extra betekenis. 
Een paar seconden lijken dan veel langer te duren.
 Deze foto herinnert mij aan de schoonheid van wilde natuur. 
En aan dat ene bijzondere moment waarop we plots oog in oog stonden, midden in het bos.

Welke soorten 'natuurlijke viervoeters fotografeer je het liefst, en waarom?

Er is iets magisch aan de aanwezigheid van wilde viervoeters in hun natuurlijke leefomgeving. Reeën die bijna geruisloos door het ochtendmist glijden, edelherten die met imposante rust over de heide trekken, vossen die sluw en sierlijk het veld doorkruisen — elk moment met hen is een ontmoeting met het ongerepte. Deze dieren hebben elk hun eigen karakter, hun eigen ritme.

Dassen die pas hun burcht verlaten, damherten met hun gracieuze houding, en de krachtige rust van de Schotse hooglanders- het zijn geen modellen maar persoonlijkheden. 

Ik fotografeer ze omdat ik een diepe bewondering voel voor hun gedrag, hun aanpassing aan het landschap en hun stille aanwezigheid. Door mijn lens probeer ik niet alleen hun schoonheid vast te leggen, maar ook de kwetsbaarheid van het wild en de noodzaak om het te beschermen.

Mijn beelden zijn geen toeval, maar het resultaat van eindeloos observeren, leren, wachten - en op het juiste moment, 

STIL ZIJN!!